Jeugdreuma – diagnose

Huisarts
Als je ziek wordt of klachten hebt, die maar niet weggaan, dan ga je met je klachten naar de huisarts. Je huisarts is de eerste medische behandelaar om je klachten te behandelen. Lukt het niet om je klachten goed te behandelen, dan zal de huisarts samen met jou en je ouders kijken naar verdere behandeling. Je huisarts kan je doorsturen naar de reumatoloog of een andere dokter in het ziekenhuis of een kliniek.

Diagnose
De huisarts en de dokter in het ziekenhuis of een kliniek geeft je een diagnose op basis van:
• een gesprek met jou en je ouders over je klachten.
• wat er bij je gevonden wordt met lichamelijk onderzoek.
• de uitslagen van bloedonderzoek en andere onderzoeken.

Wat vraagt de dokter?
• wat zijn je klachten?
• hoe zijn je klachten ontstaan?
• welke klachten of ziekten heb je al eerder gehad?
• wanneer heb je last van je klachten?
• wat verergert je klachten?
• welke medicijnen gebruik je al?
• hoe ziet je dagindeling er ongeveer uit?
• komen er in je familie reumatische ziekten voor?
• ben je ook onder behandeling van een andere dokter?

Lichamelijk onderzoek
Je dokter zal een lichamelijk onderzoek uitvoeren, waarbij gekeken wordt naar je gewrichten, pijnlijke pezen, huidaandoeningen en oogproblemen. Soms voel je geen pijn en is er ook geen zwelling van gewrichten, maar voel je je wel ziek.

Bloedonderzoek
De dokter doet bloedonderzoek om te onderzoeken of je ontstekingen hebt of dat je een andere ziekte hebt. Als je de reumafactor en/of anti-nucleaire antistoffen (ANA) en/of het erfelijke eiwit HLA-B27 in je bloed hebt, dan helpt dit bij het vaststellen van het soort jeugdreuma dat je hebt.
bloedbezinking (BSE)
Bloedbezinking (BSE) is een laboratoriumtest die de bezinkingssnelheid van je rode bloedcellen (erytrocyten) meet. Bij deze test wordt de snelheid gemeten, waarmee de rode bloedcellen door de zwaartekracht uitzakken in een rechtopstaand, smal buisje met bloed. Het bovenste deel van het bloed in de buis is het plasma, dat na het uitzakken van de rode bloedcellen zichtbaar wordt als een kolom heldere, gelige vloeistof. De lengte van deze kolom plasma wordt na één uur tijd gemeten en uitgedrukt in millimeters per uur (mm/uur). Als je een infectie hebt, die een ontsteking veroorzaakt, hebben je rode bloedcellen de neiging om samen te klonteren. Hierdoor worden ze zwaarder, zodat ze sneller bezinken. Hoe sneller je rode bloedcellen bezinken, hoe hoger je BSE. Een hoge BSE geeft een actieve ontsteking in je lichaam aan. Deze bloedtest stelt geen diagnose van één specifieke ziekte. In plaats daarvan helpt het de dokter om vast te stellen of je een ontsteking hebt.
reumafactor (RF)
De dokter zal ook kijken of je de reumafactor in je bloed hebt. Reumafactoren (RF) zijn eiwitten, die door je afweersysteem (immuunsysteem) worden aangemaakt. Als de reumafactor aanwezig is in je bloed en je afweersysteem is ontregeld, dan is de ontwikkeling van je ziekte vaak ernstiger. Deze eiwitten kunnen je ‘lichaamseigen’ cellen aanvallen, als je afweersysteem ontregeld is. De reumafactoren zorgen dan voor ontstekingen in je lichaam. Maar de aanwezigheid van de reumafactor in je bloed betekent niet altijd, dat je ontstekingsreuma hebt. Tijdens infecties kunnen reumafactoren verhoogd zijn in je bloed en niet actief.
anti-nucleaire antistoffen (ANA)
Anti-nucleaire antistoffen (ANA) zijn antistoffen, die zich richten tegen onderdelen van de eigen celkern (nucleus) van je cellen. Normaal maakt je afweersysteem (immuunsysteem) antistoffen aan tegen eiwitten (antigenen), die niet in je lichaam thuishoren. Bij een auto-immuunziekte worden antistoffen tegen de eiwitten, die thuishoren in je eigen lichaam, aangemaakt. Je wordt daar ziek van. ANA kunnen in je bloed aangetoond worden.
humaan leukocyten antigeen HLA-B27
HLA betekent Humaan Leukocyten Antigen. De HLA-eiwitten werken mee aan de bestrijding van de ziekteverwekkers door de witte bloedcellen in je lichaam. De dokter kijkt of de erfelijke factor HLA-B27 in je bloed aanwezig is. Normaal maakt je afweersysteem (immuunsysteem) antistoffen aan tegen eiwitten (antigenen), die niet in je lichaam thuishoren. Bij een auto-immuunziekte worden antistoffen tegen de eiwitten, die thuishoren in je eigen lichaam, aangemaakt en je wordt daar ziek van. Het hebben van HLA-B27 zegt niets over de ernst van je ziekte of het verloop ervan.

Röntgenfoto’s of MRI-scans
Op een röntgenfoto of een MRI-scan kan de dokter zien of je gewricht ontstoken of beschadigd is door ontstekingen.
Een röntgenfoto is een afbeelding, die wordt gemaakt met behulp van straling. Van de delen van je skelet, die zijn aangetast door de ziekte worden röntgenfoto’s gemaakt. Op de röntgenfoto kan je dokter het bot zien, dat is aangetast, of het bot vervormd is en of er botbreuken zijn.
Een MRI-scan geeft beelden ‘in plakjes’ van je lichaam. Beeldvorming met magnetische resonantie (MRI) is een radiologisch onderzoek. De beelden zijn het resultaat van de interactie tussen het natuurlijke magnetisme van je lichaam en de grote magneet van het toestel met behulp van radiogolven. Er wordt een kleine, onschadelijke hoeveelheid radioactieve stof in je bloed ingespoten. Deze stof laat de delen van je skelet zien, die zijn aangetast door de ziekte. Na het onderzoek plas je deze stof gewoon weer uit.
Op de lange termijn kunnen röntgenfoto’s of een MRI-scan de veranderingen in je botten of gewrichten laten zien, die kenmerkend zijn voor jeugdreuma.

Andere ziekten
Je dokter moet uitsluiten, dat je een andere ziekte hebt, voordat hij de diagnose jeugdreuma geeft.

Na de diagnose bespreekt je dokter samen met jou en je ouders welke behandeling het beste voor jou kan zijn en wordt er een keuze voor een behandeling genomen. Je kunt ook naar een andere dokter of een andere zorgverlener, bijvoorbeeld een fysiotherapeut, doorverwezen worden.