Eular aanbevelingen bewegen met ontstekingsreuma

Het maken van aanbevelingen voor het belang van bewegen bij mensen met Inflammatoire Artitis (IA) en Osteoartritis (OA) is een uitdaging. Drie sprekers presenteerden de uitkomsten van hun onderzoek die het belang van bewegen bij deze patiëntengroepen benadrukte.

Meer aandacht voor bewegen bij reuma
Anne-Kathrin Rausch is promovendus aan de Universiteit van Zurich. Zij voerde een meta-analyse uit naar de effectiviteit van bewegen bij mensen met Reumatoïde Artritis (RA), Spondyloartritis (SpA) en Osteoartritis (OA). Rausch evalueerde variabelen als cardiovasculaire gezondheid, spierkracht, soepelheid, neuro-motorisch functioneren en alledaagse fysieke activiteiten. ‘Zorgverleners zouden ‘in beweging blijven’ meer moeten stimuleren bij mensen met ontstekingsreuma en daarin ook meer hun verantwoordelijkheid moeten nemen. ‘Het moet een vast onderdeel worden in het behandelplan tussen zorgverleners en patiënten. We moeten af van het idee dat bewegen (in de juiste intensiteit) schadelijk zou zijn bij reuma.’ aldus Rausch.

EULAR aanbevelingen voor bewegen met reuma
Karin Niedermann borduurde voort op de woorden van Rausch. Als Professor in de Fysiotherapie aan de Universiteit van Zurich ging zij nader in op de EULAR aanbevelingen voor fysieke activiteit bij mensen met inflammatoire artritis (IA) en Osteoartritis (OA). Voor deze aanbevelingen verzamelde zij informatie over algemene aanbevelingen m.b.t. fysieke activiteit bij mensen. In hoeverre was er wetenschappelijk bewijs dat dit ook gold voor mensen met IA en OA? Het team voerde een grote systematische review naar gepubliceerde onderzoeken. Zo hoopte ze antwoord te vinden op 13 onderzoeksvragen. Niederman kwam tot de conclusie dat er wetenschappelijk bewijs is voor de effectiviteit, veiligheid en haalbaarheid van fysieke activiteit bij IA en OA (in de heup/knie). Beweging heeft bij IA vooral een positieve invloed, ook op het ontstekingsproces. Bij OA in de heup/knie kan beweging meer effect hebben dan pijnmedicatie. ‘Bewegen zou dan ook meer als medicatie moeten worden gezien door zorgverleners’ vertelde Niedermann. ‘en geen aanvulling op- maar onderdeel van medisch ingrijpen moeten zijn.’ De huidige EULAR aanbevelingen worden vertaald en geïmplementeerd in alle landen.

Cardiovasculair risico, sporten en reuma
Ondanks alle voordelen van bewegen moet er ook voorzichtigheid worden geboden. Mensen met reuma, en met name RA, hebben vaak een verhoogd cardiovasculair risico. Hoe kan je het beste omgaan met dit risico tijdens het sporten? Professor Michael T. Nurmohamed is reumatoloog aan de Vrije Universiteit van Amsterdam en deed onderzoek naar bewegen bij cardiovasculair risico. ‘Bewegen verlaagt cardiovasculair risico op zaken als een hoge bloeddruk. Toch is moeilijk te bewijzen of bewegen ook de kans op een hartaanval verlaagt. Sterker nog, intens sporten zou zelfs de kans kunnen verhogen op een hartaanval.’ Om deze reden heeft het American College of Sports Medicine (ACSM) een screening proces ontwikkeld om cardiovasculair risico te verminderen voor patiënten die:

  • Medische toestemming nodig hebben voordat ze beginnen aan een sport.
  • Gehinderd worden door hun ziekte of aandoening om te kunnen sporten, maar die wel kunnen sporten onder medische supervisie.
  • Niet kunnen sporten vanwege hun ziekte of aandoening

‘Onderzoek onder mensen met ontstekingsreuma en een hoog cardiovasculair risico, zoals een hoge bloeddruk, heeft het effect van bewegen of dit risico nog niet bewezen. Toch is de verwachting dat wanneer deze groep een gestructureerd beweegprogramma volgt, de micro- en macrovasculaire functies en de cardiorespiratoire gezondheid van deze mensen zullen verbeteren en op de lange termijn ook hun cardiovasculaire risico. De VU in Amsterdam is op dit moment zo’n programma aan het ontwikkelen.’ aldus Nurmohamed.

Comments are closed.