Eular 2017 Madrid: verslag prijswinnaar Stefanie Hulst

14 Maart kreeg ik het geweldige nieuws; ik had de Europese Edgar Stene schrijfwedstrijd gewonnen! Deze wedstrijd houdt in dat patiënten met een vorm van reuma hun verhaal mogen insturen welke is opgesteld aan de hand van een thema. Dit jaar was het thema: “Belang van vroege diagnose en toegang tot de zorg – de ideale wereld en de werkelijkheid”. De hoofdprijs omvatte een geldprijs en een uitnodiging om geheel op kosten van de Eular (de Europese Reumavereniging) mijn verhaal te vertellen op het congres. Dit jaar was het in Madrid, van 13 tot 17 juni.

Voor het eerst vliegen
Op dinsdagochtend stond ik al vroeg op het vliegveld waar 2 dames van Reumazorg Nederland met mij mee vlogen naar Madrid. Het was mijn eerste vliegreis en het was in een woord; grandioos.

Hartje Madrid
Het hotel welke door de Eular geregeld was, lag midden op de Paseo del Prado. Een straat in Madrid welke voornamelijk bekend is door de Museo del Prado, een van de mooiste musea in Europa. Het hotel lag in hartje Madrid, voor mij een hele omschakeling als boerendorpsmeisje. De kamer die ik had gekregen was zeer luxe en iedere ochtend was er een fantastisch ontbijt. Het was in een woord; genieten.

Afkoelen 
Op woensdag heb ik in de ochtend nog een park bezocht welke zeer dichtbij lag, een bekende toeristische attractie; Parque El Retiro. Het was helaas vreselijk warm dus echt veel doen was er niet bij. Ik was dan ook blij dat ik rond de middag  gebruik kon maken van het bad in mijn hotelkamer voor ik naar de Eular toe ging. Met een shuttlebus die elk (half) uur vertrok van het hotel kwam ik zeer snel aan op het congres.

Prijsuitreiking 
Die avond was de opening en daarmee mijn huldiging. Er waren vele anderen die prijzen kregen voor hun werkzaamheden. Geweldig inspirerend en geruststellend in een zekere zin, om te horen dat vele jonge mensen hun leven wijden aan reuma onderzoek. Zodat mensen zoals ik in de komende jaren wellicht kunnen genieten van nieuwe/verbeterde onderzoeksvormen en/of medicatie.

Zo hoorde ik bij een van de voordrachten eerder die dag dat er ontzettend veel onderzoek wordt gedaan naar fibromyalgie! Voor mij van belang omdat ik deze diagnose heb gekregen niet lang geleden.

Verbonden door ervaring en onderzoek
Donderdag had ik een vrije dag en heb ik de botanische tuin bezocht. Door de hittegolf was er weinig van over helaas. Desalniettemin waren er nog wel wat juweeltjes te vinden als men goed zocht. In de avond was ik uitgenodigd voor het Pare (People with Arthritis & Rheumatism across Europe) netwerk-diner. Hier heb ik vrijwel de hele avond met een man uit Engeland gesproken. Over netwerken gesproken!

Over alle dagen gezien heb ik gesproken met mensen uit Engeland, Frankrijk, Amerika, Duitsland, België en zelfs kort iemand uit India! Iedereen verbonden met dezelfde rode draad; delen in de kennis. Hetzij door eigen onderzoek, hetzij door ervaring.

Delen en Inspireren
Vrijdag was mijn eigen grote dag. Om 10 uur zat ik klaar om bij de Pare Abstract Session mijn verhaal te delen. Helaas bleek al snel dat de mensen die ik juist wilde bereiken, de doktoren, er niet in grote getale zaten.

Ondanks dit heb ik mijn verhaal voorgedragen en werd deze met applaus ontvangen. Een man die achter mij zat gaf me nog een compliment; well done, and such an inspiring story! In het Engels natuurlijk, want de voertaal was Engels op het congres.

Castle on the Hill
In de middag, met de twee dames die mee gevlogen waren op dinsdag, een tripje gemaakt naar het Palacio Real en de kathedraal die ernaast stond.

Dit alles afgesloten met het congres diner op een schitterende locatie bij een klein kasteel. Hier zat ik samen met het hele team van Reumazorg Nederland verhalen uit te wisselen over de voorgaande dagen.

Kleine Wereld
Zaterdag moest ik in de avond weer terug vliegen naar Nederland. Voordat ik naar het vliegveld afrees heb ik nog een bezoek gebracht aan het Museo del Prado als mooie afsluiter van de reis.

Eenmaal gezeten in het vliegtuig terug naar Nederland bleek de jonge vrouw naast mij ook naar de Eular te zijn geweest, en zelfs woonachtig in dezelfde omgeving als ik! Zo blijkt het maar weer een kleine wereld te zijn.

Een ervaring rijker
Ondanks wat organisatorische “schoonheidsfoutjes”, teleurstellende opkomst bij de voordracht van mijn verhaal en de vermoeidheid die onvermijdelijk was, ben ik een zeer speciale ervaring rijker.

Met de dames die mee waren van Reumazorg Nederland heb ik een geweldige tijd gehad en kan ik wel over de tegenslagen heen kijken. Het was inspirerend, activerend en vooral geweldig hierbij te mogen zijn.

Pak die pen en schrijf ook uw verhaal! 
Volgend jaar zal de Eular plaats vinden in Amsterdam. Het zou geweldig zijn als er in 2018 weer een Nederlandse is die de Edgar Stene prijs wint, zodat we in eigen land onze eigen patiënten kunnen vertegenwoordigen!

Dus bij deze roep ik een ieder op om de pen op te pakken zodra de wedstrijd bekend wordt. Het zal absoluut de moeite waard zijn, want dit is een ervaring die je voor de rest van je leven bij zal blijven, dat garandeer ik u.